Warto przeczytać

Wyszukiwarka

„ABY ROZUMIELI PISMA” (ŁK 24,45)

2012-04-21 23:02:49

KS. ANDRZEJ NAJDA


„ABY ROZUMIELI PISMA” (ŁK 24,45)

 


Przeżywając radość ze zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, rozpoczynamy w naszej Ojczyźnie IV Tydzień Biblijny pod hasłem „Kościół domem budowanym przez miłość”. Chcemy w tych dniach pochylić się nad Pismem Świętym i głębiej sięgnąć do skarbnicy Słowa Bożego, aby na nowo usłyszeć Jego głos mówiący do nas. Pragniemy modlić się o dar właściwego rozumienia Pisma, aby lepiej poznać Chrystusa, pamiętając o tym, że – jak uczy św. Hieronim – „nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa”.


Bóg, który przemawia – jak przypomina Benedykt XVI w adhortacji Verbum Domini. O Słowie Bożym w życiu i misji Kościoła – daje się poznać człowiekowi „w dialogu”. Bóg zwraca się do każdego człowieka i zachęca go oraz wzywa, by odpowiadając na Jego słowo, włączył się w dialog miłości. Człowiek bowiem, który „jest stworzony w Słowie i w Nim żyje (…), nie może zrozumieć samego siebie, jeśli nie otwiera się na ten dialog” (p. 22).

Również dziś Bóg zaprasza nas do dialogu miłości. Podobnie jak do zalęknionych uczniów, którzy nie otrząsnęli się jeszcze po tragicznych wydarzeniach Wielkiego Tygodnia, przychodzi do nas Jezus Chrystus – zmartwychwstały, żyjący i wciąż obecny w swoim Kościele, który jest naszym domem. Tak jak w domu, w rodzinie On wsłuchuje się w nasze problemy, kłopoty i bolączki, które przedstawiamy Mu w ciszy serca na początku Mszy świętej. I podobnie jak wobec uczniów idących do Emaus (Łk 24,27), po wysłuchaniu naszych wypowiedzi, Jezus odpowiada nam w liturgii słowa. Te Jego wyjaśnienia są niezbędne, abyśmy rozpoznali Jezusa w sakramencie Eucharystii, „przy łamaniu chleba” (Łk 24,35). Wsłuchajmy się uważnie w Jego głos.

 

1. Zmartwychwstały objawia się uczniom

Idący do Emaus, uczniowie, którzy rozpoznali Pana po biblijnej katechezie Jezusa, wrócili do Jerozolimy, do wspólnoty uczniów, których opuścili smutni i zawiedzeni z powodu wydarzenia Golgoty. Teraz opowiadają o tym, co przeżyli i jak rozpoznali Jezusa „przy łamaniu chleba” (Łk 24,35). Wtedy zmartwychwstały Jezus staje pośród nich i przynosi im swój pokój. Potwierdza w ten sposób słowa świadków i czyni ich wszystkich świadkami swego zmartwychwstania. Obecni tam uczniowie stają się bezpośrednio posłanymi głosicielami orędzia wielkanocnego i fundamentem rodzącego się Kościoła. Zmartwychwstały przychodzi „w swej chwale” (Łk 24,26) i jest obecny wśród nich.

Objawienie Zmartwychwstałego wywołuje wśród uczniów przerażenie i strach. Uważają, że jest duchem. Jezus rozwiewa ich wątpliwości. Czyni to najpierw poprzez wskazanie na swoje ręce i nogi. Skierowany do uczniów nakaz, aby się Go dotknęli ma ich przede wszystkim przekonać, że zmartwychwstały Jezus jest tym samym, który został ukrzyżowany. „To Ja jestem” (Łk 24,39) – powie Chrystus. Dotknięcie pozwoli też uczniom stwierdzić, że Jezus zmartwychwstał w swoim ciele – jest dalej Człowiekiem.

Uczniom jednak to nie wystarczyło. Z radości „jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia” (Łk 24,41). Jezus dostrzega ich reakcje i dlatego prosi o coś do zjedzenia. Dają Mu kawałek pieczonej ryby, który prawdopodobnie pozostał po spożytym przez nich wcześniej posiłku. Jedzenie ryby ma być dla nich dowodem realizmu zmartwychwstania Jezusa i kolejnym potwierdzeniem prawdziwości tego, co uczniowie widzieli. Ale jest to ciało żyjące mocą Ducha Świętego!

 

2. Jezus wyjaśnia Pisma

Jezus nie tylko objawia się swoim uczniom i demonstruje prawdziwość swego zmartwychwstania, lecz także ich naucza. Wyjaśnia im, że bolesnych wydarzeń Wielkiego Tygodnia nie należy widzieć jako jakiejś katastrofy, czy Jego osobistej, zupełnej porażki. Zmartwychwstanie Jezusa dowodzi, że poprzez Jego mękę i śmierć Bóg spełnia swój zbawczy plan, realizuje zapowiedzi Starego Testamentu zapisane „w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach” (Łk 24,44). Jezus nawiązuje też do swego nauczania podczas ziemskiej działalności, które nie może być tylko wspomnieniem i przeszłością. W ustach Zmartwychwstałego nauczanie to otrzymuje nowe, ponadczasowe znaczenie.

Aby rozumieć Pisma jako zapowiedź wydarzenia zbawczego Chrystusa, uczniowie potrzebują „oświecenia umysłu” (Łk 24,45). Wiara w Zmartwychwstałego umożliwia im i nam wszystkim takie „oświecenie”. Dlatego niewierzący, czy to Żydzi czy poganie, nie potrafią w pełni rozumieć Pism o męce, ale i o wywyższeniu Mesjasza Bożego. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią treść kerygmatu chrześcijańskiego. Zmartwychwstanie „trzeciego dnia” (Łk 24,46) jako krótka formuła wiary chrześcijańskiej (por. 1 Kor 15,4) wyraża również realizację planu Bożego i przypomina zapowiedzi męki zawarte w Ewangelii (np. Łk 9,22; 18,33).

 

3. Głoszenie Ewangelii wszystkim narodom

Wykładając uczniom Pisma, Jezus wyjaśnia, że Jego dzieło zbawcze nie ogranicza się jedynie do śmierci i zmartwychwstania. Te dwa wydarzenia dają początek nowej epoce głoszenia Ewangelii wszystkim narodom, co stanowi misję Kościoła wszystkich czasów. Przedmiotem głoszenia ma być nawrócenie i odpuszczenie grzechów, które dokonuje się w imię Jezusa Chrystusa – naszego „Rzecznika wobec Ojca” (1 J 2,1). Do nawrócenia i pokuty wzywa wielokrotnie św. Piotr, którego mowy zapisane są na kartach Dziejów Apostolskich (2,38n; 5,30n; 10,39-43).

Głoszenie to rozpoczęło się w Jerozolimie, skąd bierze początek działalność misyjna Kościoła i sięga „aż po krańce świata” (Dz 1,8). Uczniowie Jezusa są „świadkami tego”, tzn. zmartwychwstania Jezusa, które stanowi spełnienie obietnic i zapowiedzi Bożych. Dawanie świadectwa o Chrystusie oznacza – jak przedstawiają to Dzieje Apostolskie – nie tylko głoszenie słowa, lecz również odważne występowanie w obronie tego słowa, często z narażeniem życia (np. 4,1-20; 5,26-32).

 

4. Aplikacja

Rozpoczynający się IV Tydzień Biblijny każe nam zrobić swoisty rachunek sumienia i zastanowić się nad naszym zaangażowaniem w czytanie, zgłębianie, poznawanie i głoszenie słowa Bożego, które dokonuje się przede wszystkim poprzez świadectwo własnego życia zgodnego z wyznawaną wiarą. Hasło tegorocznego Tygodnia Biblijnego: „Kościół domem budowanym przez miłość” przypomina nam, że – jak pisze św. Hieronim – „nie możemy nigdy sami czytać Pisma Świętego. Spotykamy zbyt wiele zamkniętych drzwi i łatwo błądzimy. Biblia została napisana przez lud Boży i dla ludu Bożego, pod natchnieniem Ducha Miłości. Jedynie w tej komunii z ludem Bożym nieustannie ożywianym przez Miłość, możemy rzeczywiście dotrzeć z naszym my do istoty prawdy, którą Bóg chce nam przekazać”.

Kategorie wpisu: Duchowość
« powrót