Warto przeczytać

Wyszukiwarka

Różaniec dziękczynny

2012-09-29 22:09:12

Różaniec Dziękczynny

 

Według świętego Tomasza z Akwinu wdzięczność składa się z trzech elementów: z pamięci o doznanym dobrodziejstwie, z dziękowania za otrzymaną łaskę oraz z odwdzięczenia się za dobro, które otrzymaliśmy. Poza Mszą Świętą, która jest ofiarą, żadna inna modlitwa nie wyraża tak pełnej wdzięczności jak różaniec święty. W każdej przecież tajemnicy różańca świętego pamiętamy i rozważamy dobra, które Bóg nam wyświadcza.

 

Nie możemy przecież zapominać o uwielbieniu i podziękowaniu Bogu za zwiastowanie przez Anioła Bożego Pannie Maryi, że pocznie i porodzi Syna, który stanie się naszym zbawicielem. Za nawiedzenie przez Maryję św. Elżbiety, które jest również nawiedzeniem całej naszej społeczności przez Boga miłosiernego za pośrednictwem Maryi, noszącej Jezusa pod Swym sercem. Za to, że dał nam Bóg Ojciec swego Syna w szopie betlejemskiej, tak po prostu ofiarował bezinteresownie, aby człowiek nie zginął, ale miał życie wieczne.

 

Za pośrednictwem różańca dziękujemy również Jezusowi Chrystusowi za jego mękę i śmierć krzyżową, za to, że „Zostaliśmy wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako Baranka Niepokalanego i bez zmazy”.

 

Dziękujemy za zmartwychwstanie po trzech dniach od złożenia w grobie. Za wniebowstąpienie i zesłanie Dycha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Za łaski, które otrzymaliśmy i otrzymujemy za pośrednictwem Ducha Świętego.

 

W tajemnicach różańca świętego dziękujemy również naszemu Eucharystycznemu Zbawicielowi za wyniesienie naszej ukochanej Matki, do chwały wiecznej. Dziękujemy za to, że tą, która była służebnicą Pańską, to znaczy służebnicą całego rodzaju ludzkiego, Bóg Ojciec wywyższył do godności królowej aniołów i ludzi.

 

Śledząc wszystkie tajemnice różańca daje się zauważyć, że jest to modlitwa, w której powinniśmy dziękować naszemu Ojcu, za ogrom łask, którymi nas obdarzył. W tych dwudziestu tajemnicach jest zawarte Miłosierdzie Boże względem nas wszystkich. W każdej tajemnicy na wzór Maryi i Jezusa Chrystusa pragniemy się oddać na służbę miłości: „Dziękując zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Ef. 5,20).

 

Niejednokrotnie zdarza się, że ludzie zapominają o dziękowaniu, a pamiętają tylko o proszeniu. Powinniśmy się zastanowić jak często pamiętamy o podziękowaniu naszemu Ojcu, a jak często tylko prosimy Go o łaski i potrzebne Miłosierdzie, a później zapominamy wielbić Go i dziękować Mu za otrzymane dobrodziejstwa.

 

Jezus podczas podróży do Jerozolimy spytał się przecież uzdrowionego, który jako jeden powrócił dziękować Mu, spośród dziesięciorga wyleczonych trędowatych gdzie pozostali, czemu nie wrócili wielbić imienia Boga i dziękować za uzdrowienie.

 

Chciejmy dziękować Jezusowi, za każdy nowy dzień, za wszystkie dobrodziejstwa w naszym życiu, za łaski, które wciąż spływają na nas na naszej drodze, aby u kresu naszego życia, gdy staniemy przed naszym Zbawicielem, nie spytał się nas gdzie byliśmy, czemu nie wielbiliśmy Jego Imienia Jego Ojca i nie dziękowaliśmy Mu za otrzymane dobrodziejstwa.

Kategorie wpisu: Duchowość
« powrót